YOKLUĞUNA ALIŞAMADIM
Öyle kolay alışmıştım ki sana
Hiçbir şeye alışmamıştım öyle kolay
Sensizliğe bir türlü alışamadım
Unutamadım bir türlü
Unut gitsin diyorlar unutamadım
Söküp atamadım kalbimden
Nasıl unuttun nasıl söküp attın
İnan ki sırrına eremedim
Unutamadım sensizliğe alışamadım
Keşke unutmak
Alışmak gibi kolay olsaydı
Öyle kolay alışmıştım ki sana
Bir bakışta kesişmişti yolumuz
Bir bakışta kaynamıştı kanımız
Elimi tuttuğun an kenetlenmişti
Sarsıldı bedenim bölündü bütünlendi
Sanki bedenimin bir parçasıydın
Sanki atan kalbimdin bedenim cana geldi
Öyle kolay alışmıştım ki sana sorma
Sensizliğine alışamadım alışamadım
Unutamadım
Hatıran öylesine taze ki
Buram buram sen kokar
Siluetin gezinir sağım solumda
Rüyalarım seninle süslenir
Unutsam rüyalarım boş kalacak
Unutamadım
Gözüm kapıda her an
Girecekmişsin gibi
Yüreğimin eli kulağında
Çalan kapı zili telefon zilinde yerinden oynar
Bin güzel içinde bin metreden seçerdim seni
En işlek caddelerde aradım yıllar yılı bulamadım
Sen yoksun bense yokluğuna daha alışamadım
Konu: Yokluğuna alışamadım (Okunma sayısı 107 defa)
