Sen gittin ya dilim yarım uykularım kayıp..
Gidişinle tükendi kelimeler..
Kanayan düşlerimin içinden
Çekip çıkarıldı kimsesiz esir hisler..
Candı kandı..
Ama hükmü yoktu..
Çaresizlik tavında demini almıştı yarınlar..
Adı olmayan bir sevda
Çıkmaz sokak misali
Takılıp kaldı dikenlerine imkansızlığın..
Yokluğun bıçak gibi keserken geceyi
Karanlık gülümsedi bir an..
Ve ardında yeşerdi cansız sevgiler..
Sözler uyumsuzluğunu kusarken gecenin koynuna
Sahipsiz uyaksız sevdaya dair tüm kelimeler..
Kimliksiz bir duygunun esaretinde bedeni olmayan ruhlar
Ruhsuz bedenlere inat
Bir çabayla tutunmakta bugüne.
Dünden bugüne..
Dünün gölgesinde yaşarken bugünü
ama sevdasız ama yarınsız..
Keşke’lerin kaygısı çöreklenmiş yorgun bedenlere..
Özgürlüğü takıp bir kuşun kanatlarına
yarınlardan uzanmak vardı sevgili sana..
Hiçbir şeyi umursamadan dikenli tellere rağmen.
Kanayan ellerimize
Yüreğimize
Birbirine hasret bedenlerimize
İmkansızlığa rağmen..
Bana rağmen..
Sana rağmen..
Sınırlar yok etmeden bizi..
Tek bir kez.
Son kez.
Dokunsan yüreğime..
Ve ben o an ölsem Gece gözlerinin derinliğinde...
Tek bir kez ve son kez...
Konu: Tek bir kez ve son kez... (Okunma sayısı 102 defa)
