Senin hayatında ben yokken de hayat devam ediyor, benım hayatımda sen yokkende...
Omasakta yaşıyoruz, nefes alıyoruz, balık tutuyoruz, çay içiyoruz en ince bellisinden...
Olmasakta oluyor kırgınlıklar, terkedişler, kaybedişler....
Birileri giriyor, birileri çıkıyor yaşamımızdan..
İlk kırgınlıgımız degil senınle, ilk uzak kalışımız, ilk kez oturup ellrimiz başımızın arasında kalışımız...
Sonda olmayacak belki..
Belki rakıyı aynı kadehten, sigarayı aynı paketten içemeyeceğiz...
Belki aynı sokakta, aynı barda ayrı masalarımız, ayrı ortamlarımız, ayrı sohbetlerimiz ve ayrı kahkahalarımız olacak başka insanların rakı mezesinde...
Dedim ya; biz yan yana olmasakta Zeki Müren hep aynı şarkıyı söyleyecek aynı makamdan, aynı sokaktaki perde arasından bakan camda ki kıza... " Unutturamaz seni hiç bir şey.. "
Sokak aynı, şehir aynı, hava aynı, insanlar aynı...
Biz nerde olursak olalım, kimle olursak olalım, sohbet aynı gülüş aynı, rakı aynı, meze aynı...
Hiç yoktan anılar aynı.....
Şair aynı, şiir aynı, şarkı aynı....
Olmasakta oluyor bak, adım atıyoruz, otobüse biniyoruz, simit alıyoruz, ince bele, afeti derya bir hülya ya takılıyoruz öküz misali...
Bakıyoruz esirgemeden gerdanına, kara kaşına, kara gözüne...
Off dememiz de aynı, ohh dememiz de....
En lacisini de giyiyoruz, en pasbalını da, ama ne giysek fiyakalı bir gülüş kapatıyor tüm çirkinliğimizi...
Aynı acılar, aynı düşler, aynı hayaller...
Ev bark kurup anasını satanlardanız, geri dönülmeyecek yollarda, dönüp dönüp aynı yerde bile mutlu olanlarız biz...
Dostuz; iyi günde kötü günde, hastalıkta, sağlıkta, rakı masasında, kabir azabında....
Sen tökezleyince burkulan ayak benim unutma..
Ve ben gülünce bütün sevinçler senin....
Edep senin, küfür benim, kaldıgımız dört duvar yaşadığımız kelimelere sığmaz...
DOSTUM; dünya küçük sevgin büyük...
Dostun...