Amerikalı Edward Thorndike, sınama-yanılma yöntemini 1940 yılında yaptığı uzun ve yorucu kedi deneyleriyle buldu.
Kediler özel mekanizması olan hileli kutulara hapsediliyor. Bu kutulardan nasıl ve kaç dakikada kurtulabildikleri kedilerin öğrenme derecelerini belirliyor.
Kutu kapaklarının açılması, içeriden bazı düğmelerin, kolların, iplerin oynatılmasına bağlı.
Kediler önce bu mekanizmalara gelişigüzel saldırıyorlar. Birkaç girişimden sonra, aynı hareketi yapmaktan vazgeçip yeni noktalara yöneliyorlar. Thorndike, bir kedinin, yaptığı yanlışı nasıl aklında tuttuğunu... Öteki mekanizmalara nasıl yöneldiğini ‘uygulama-sonuç yasası’ ile açıklıyor:
- Bir kedi çeşitli yanlışlardan sonra bulduğu doğru hareketi fark eder ve bunu tekrar etmeyi sıklaştırırsa...
- Ve bu tekrarlar arasındaki süre kısalırsa, öğrenme süreci başlamış demektir.
- Ancak kediye ‘öğrendi’ demek için sonucun ‘iyi’ olması ve kedinin kutudan kurtulması şarttır.
AKP 7. yılın sonunda “Kürt sorunu” diye daldı...
Sonra çark edip önce “demokratik açılım”a, sonra da kendi eliyle yarattığı kargaşayı fark ederek…
“Birlik ve kardeşlik açılımına” yöneldi.
AKP, iktidarını “sınama-yanılma” ile sürdürüyor.
Ama “sınama-yanılma” kediler için!
bakanlar icin degil